Thursday, October 19, 2017

எனது பொழுதுகள்!


கருவறை தாண்டி
மடியறை தவழ்ந்து
வகுப்பறை புகுந்து
வகுக்கப்பட்டதில் பதப்படுத்தப்பட்டு
நேற்றைய வாழ்க்கையின்
எல்லைக்கு அப்பாற்பட்ட
எனது கனவுகளை
செதுக்கி உயிர் கொடுக்க
நாளை நாளை என
நான் கடத்தும் இன்று!

Saturday, October 14, 2017

நிழல்!

யார் இருந்தாலும்
இல்லையென்றாலும்
நீ மட்டும் என்னோடு!



சில நேரம் 
என் முன்னே சென்று
என்னை தாங்கிப்பிடிக்கிறாய்!
சில நேரம் 
என் பின்னே வந்து
என்னை கடக்கச்செய்கிறாய்!
சில நேரம் என்னில
தஞ்சம் கொள்கிறாய்!
சில நேரம் 
என் தோள் சாய்கிறாய்!
சில நேரம்
என் கரம் பிடித்துக் கொள்கிறாய்!
பிறர் காணும் பிம்பமாய்
நீ இருந்தாலும்
பிறர் காணா 
என் உணர்வுகளை
நீ மறைப்பதும்
விடியலில் என்னைக் காண
காத்திருக்குதலின் இருளில்
உன் மௌனமும் கொஞ்சம் அழகு! 
என் நிஜமெனக் காண்கிறேன்
உன்னை!

Friday, October 6, 2017

மௌனம்!



அலைகளின் ஓசையில் சேகரித்து
உன்னை காற்றின் இசையில் கலந்துவிடுகிறேன்!
வாழ்க்கையை படிக்கிறேன்
உன் ஆர்பறிப்பில்!

உருகும் மெழுகுவர்த்தியின்
ஈரம் காயும் முன் உன்னை
கொள்ளை கொண்டு
இலகச்செய்கிறேன்
காற்றுக்கிசைந்தாடும்
திரி நெருப்பில்!

மழலையின் விழியில் விழுந்து
அம்மாவின் நெற்றி முத்தத்தில்
மீள்கிறேன் உன்னோடு!

பயத்தின் ஆழத்திலும்
சந்தோஷத்தின் உச்சியிலும்
முகர்ந்து சுகித்து
இரவின் இருளில்
சில்வண்டுகளின் சினுங்களிலும்
எறும்புகளின் ஆடல் பாடல்
கலாட்டாக்களிலும்
சிலிர்த்து சிலாகிக்கிறேன்!

தோள் சாய்கிறேன்
காத்திருப்பின் கூச்சலிலும்
தாகத்தின் வறட்சியிலும்!
உணர்ச்சிவசப்படுகையில்
அசட்டை செய்து
தாழ்மையினால் ஆட்கொள்கிறாய்
ஊன்றி நிற்கையில்!

விடியலில் வெகுண்டெலும்
உன்னுள் விதைவிதைத்து
இரவு தலை சாய்க்கையில்
என் நாட்களை
அருவடையும் செய்கிறேன்!
மௌனமே என்னை ஆட்கொள்!

Saturday, September 30, 2017

மனமே கேளாயோ!

மனமே நீ கேளாயோ! கேள்!
அவன்  கேட்பான் நீ உரக்கச்சொல்!


மூடன் என்பான்
மனிதம் என்று சொல்!
கர்வம் என்பான்
சுயமரியாதை என்று சொல்!
மறந்தாயா? என்பான்
மன்னித்தேன் என்று சொல்!

மறைக்கிறாயா? என்பான்
நடுநிலை என்று சொல்!
வேரறு என்பான்
அஸ்திபாரப்படு என்று சொல்!
வலி என்பான்
பாடம் என்று சொல்!

போதும் என்பான்
தாகம் என்று சொல்!
பிழைக்கத்தெரியாதவன் என்பான்
அறம் என்று சொல்!

தோல்வி என்பான்
தொடக்கம் என்று சொல்!
முடிந்தது என்பான்
அறைப்புள்ளி என்று சொல்!

பிழை என்பான்
கற்றல் என்று சொல்!
தேறினவன் என்பான்
பக்குவம் என்று சொல்!

அடிமை என்பான்
பற்று என்று சொல்!
அவன் உன்னை கண்டான்!

அனுமதியாதே மனமே,
சாளரத்தினூடே நுழைந்து
உன்னை பற்றிக்கொள்ள
அனுமதியாதே!

சில பக்கங்களை மறைத்துவை
உன் வெற்றியில்
அவை வெல்லட்டும்!

தர்க்கங்களில்
வார்த்தைகளை தேக்கிவைத்து
உன் வாழ்க்கையை
வரைந்துகொள்!

பிழையற்ற சித்திரமாய்
உன்னைக்கண்டு
அவன் மனம் சிறைப்பட்டிருக்க
அறிவான் அவனும் தான்
அவனில் ஒருவன் என்று!

அவனை சமூகம்
என்று சொல்லாதே,
உன்னில் ஒருவன்
என்று சொல்!

Saturday, April 1, 2017

பதில் வேண்டி!


அகண்ட உலகம்
விரிந்து கிடக்கும் வானம்
பறந்து விரிகிற மனிதகுலம்
அதில் தொலைந்து போகிற
மனிதம்!



சிசுவாய்  நான்!
விழித்துக்கிடந்து இருளறைக்குள்
விடியலை தேடும் முன்
என்னை கனித்தறிந்து
கருவறுக்க நிந்திக்கும்
மனிதக்கரையானுக்கு வாழத்தவிக்கும்
கருவாய் தெரியாது போனேனோ நான்!

மழழையாய் நான்!
விழித்தெழாத கனவுகளோடும்
ஆசைகளோடும்,
என்னவென்று அறியாது?
ஏனென்று அறியாது?
அரவணைப்பால் கைதுப்பட
ஏங்கிக்கிடக்கையில்
பணத்திற்காக விலைப்பொருளாய்
போனேனோ நான்!

தீண்டப்படாதவனாய் நான்!
விழித்திருந்தும், விடையறிந்தும்
விலக்கிவைக்கப்பட்டு
உரிமைகள் இன்றி
உணர்வுகள் அறுக்கப்பட்டு
ஜாதிக்கு தீனியாய் போனேனோ நான்!

பெண்ணாய் நான்!
உன்னிலிருந்து வந்ததவள்
என்பதால் என்னவோ
உன் கீழ் இருப்பதாகவே
தெரிவித்து வளர்க்கப்பட்டு
உன்னால் வதைக்கப்பட்டு
வாழ்க்கையிழந்து போகையில்
ஒரு பொழுதேனும் உனக்கு
உணர்வுள்ள உயிராய் தெரியாது
போனேனோ நான்!

ஏழையாய் நான்!
பணமின்மைக்கு அப்பால்
விலகாத பார்வைக்கு
எழனப்பார்வையை
எதிர்த்து எத்தனிப்பவனாய்
தெரியாது போனேனோ நான்!

இயலாதவனாய் நான்!
இருந்தும் இல்லாதவர்களுக்கு
மத்தியில் என்னிடம்
சிக்கிக்கொண்ட இழப்புகளை
நிறை செய்ய போராடுபவனாய்
தெரியாது போனேனோ நான்!

நான் நானாக இருக்க
பதில் தேடி சுற்றித் திரிகையில்
பைத்தியமாயும் போனேனோ நான்!