Thursday, June 21, 2012

ஏக்கத்தோடு விநாடிகளும்!


ஏக்கத்தோடு விநாடிகளும்
நொடிந்து போகின்றன
அவர்களிடம் செலவிட
நேரமின்றி!

காத்திருத்தலும் காக்கவைப்பதும்
சுகம் தான் என்றாலும்
ஆயுளில் பாதி இப்படி
போராட்டத்தில்
தொலைவதேன்!

அன்னையின் மடியறையில்
அன்பைத்தேடும் வயதில்
புத்தகமூட்டைக்கு
பலியாகிறார்கள்!
மூன்று வயதில்
ஆனா ஆவன்னா
சொல்லத்தெரியவில்லை
என்று மழலையோடு
மன்றாடுகிறார்கள்
வளர்ந்த அரும்புகள்!

நெரிசல் நெருங்கிக்கொண்டிருக்கும்
நவீன பூமியில் ஒன்றோடு ஒன்று
முட்டி மோதி முளைக்கக்
கற்றுக்கொடுக்கிறார்களே
தவிர திமிரிய நெஞ்சத்தோடும்,
தளராத எண்ணத்தோடும்,
தடுமாறாத உள்ளத்தோடும்,
இழப்பிலிருந்து மீளவும்
பிறரை மீட்கவும்
கற்றுக்கொடுக்க தயங்குகிறார்கள்!

விதையிட்டதை விழித்தெழுப்பி
துளிர்த்துவிடச்செய்ய
தளராமல் தாங்கி
கடந்து போகிறார்கள்
விதி கொடுத்தவர்கள்!

வெயிலோடு கேள்விகேட்டு
வியர்வைத்துளியோடு
விடை அறிந்தவர்கள்
இன்று இயந்திரத்தோடு
முட்டி மோதுகிறார்கள்
பொழுதுபோக்காய்!

அறிவைத்தேடி அறிஞர்களையும்
அனுபவத்தையும் நாடியவர்கள்
நான்கு சுவற்றிற்குள்
கணினியை கடைகிறார்கள் இன்று!

இப்படி நவீனத்தோடு
காலம் கடத்தி மனிதம்
தொலைத்து தவிக்கும்
மலரும் மொட்டுக்களின்
தொலைந்த நாட்களை
மீட்க ஏக்கத்தோடு
விரதம் கிடக்கின்றன
இந்த விநாடிகளும்!

Thursday, June 14, 2012

ஒரு நிமிஷம்!

இன்று சர்வதேச வலைப்பதிவர் தினமாம்! நானும் சில நிமிடங்களுக்கு முன்பு தான் ஸாதிகா அவர்களின் வலைப்பூவில் அறிந்தேன்! வலைப்பதிவைப் பற்றிய அழகான தொகுப்பு! அனைத்து வலைப்பதிவர்களுக்கும் எனது மனமார்ந்த வலைப்பதிவர் தின வாழ்த்துக்கள்! 
எனது வலைப்பூ இன்னும் ஓராண்டை கூட கடக்கவில்லை என்பதால் இதுவே என் முதல் வருடம்! கடந்த பதினொரு மாதங்களில் இந்த பதிவுலகில் நான் கடந்து வந்த பாதையை ஒரு நிமிடம் திரும்பிப்பார்க்க வந்துள்ளேன் இன்று! 


நினைத்ததை கிறுக்கி
காகிதங்களை வீணடித்து
குப்பையை சேர்த்து
அம்மாவிடம் திட்டு வாங்கியதும்!

நீ கிறுக்கி எறிவதை
உன் பாதையின் கீறல்களாக்கி
பதித்துவிடு இந்த பதிவுலகில்
என்ற தோழியின்
சொல் கேட்டு ஆரம்பித்து,

பதித்துவிட்ட கிறுக்கல்களை
ரசிக்க சில ஓவியங்கள்
இங்கு கூடிப்போக,

சின்ன பிழை தான என்று
அனாவசியமாய் விட்டதையெல்லாம்
இன்று திருத்தி கொடுக்க வைத்தது
எனது கிறுக்கல்களை
ரசிக்கும் ஓவியங்களின்
வண்ணத்தீட்டல்கள்!

ஒரு நிமிடம் நின்று நினைக்க
நேரம் தேடிக்கொண்டிருக்கையில் கூட
தலைப்பை தேட மறந்திடவில்லை
அடுத்த பதிவிற்காக!

தேடல்கள் தீர்ந்த பின்னும்
மனம் ஒப்பாமல் கிடைத்ததை
செதுக்கியே நீண்டு போகிறது
நான் கடத்தும் காலம்!

இப்படி அப்படி என
எப்படியோ சில தினங்களில்
ஒரு வயதை அடைய காத்திருக்கும்
எனது வலைப்பூவிற்கு
தொடர் வருகையும்
கருத்துரையும் தரும்
எம் மூத்த பதிவர்களுக்கும் 
இளைய பதிவர்களுக்கும் எனது நன்றிகள்
செலுத்த சில நிமிடங்கள் இங்கு! 

இந்த பதிவுலகில் எனது வலைப்பூவிற்கும், எனக்கும் ஒரு அறிமுகம் தந்த ரமணி ஐயா அவர்களுக்கும்,தொடர்ந்து கருத்துரைகளை கொடுத்து ஊக்கப்படுத்திய விச்சு அவர்களுக்கும், சீனி அவர்களுக்கும், சீனு அவர்களுக்கும், கலை அக்காவுக்கும், தியாகசெல்வி, செய்தாலி அவர்களுக்கும், எஸ்தர் சபி அவர்களுக்கும், வே.சுப்ரமணியன் அவர்களுக்கும் எனது நன்றிகள்! மேலும் இந்த பதிவுலகைச்சேர்ந்த மற்ற பதிவர்களுக்கும், எனது வலைப்பூவை தொடரும் அனைத்து பதிவர்களுக்கும் எனது நன்றிகளும் வலைப்பதிவர் தின வாழ்த்துக்களும்! மீண்டும் சந்திப்போம்!

Sunday, June 10, 2012

மீண்டும் ஓர் பதிவு!

மிகுந்த சந்தோஷத்தோடு மீண்டும் ஒருமுறை என்னோடு பகிர்ந்துகொண்ட விருதிற்காக ஒரு பதிவு! விருதினை பெற்றதற்கும் மேலும் என்னோடு சேர்ந்து பத்து பதிவர்களோடு அதனை பகிர்ந்து கொண்ட சீனு அண்ணாவுக்கும் கலை அக்காவுக்கும் எனது நன்றிகளும் வாழ்த்துக்களும்! மேலும் "கலக்கற போ" என்று சொல்லி ஊக்கப்படுத்தியவர்களுக்கும், "இதை திருத்து" என்று தலையில் குட்டி எது சரி? என்று தேடி கிறுக்கியதை திருத்தி செதுக்கி கொடுக்க வைத்தவர்களுக்கும் எனது நன்றிகள்! நானும் இந்த விருதினை  பத்து பதிவர்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன். 


விருதினை ஏற்பவர்கள் அவர்களை பற்றி பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டுமாம். இங்கு என்னை பற்றி சொல்ல. தனிமையை தேடுவதும், எனது கிறுக்கல்களோடு கிறங்கிக்கிடப்பதும் எனது வெட்டி நேரத்து வேலைகள்! எட்டாவதோ ஒன்பதாவதோ படிக்கையில் எழுத ஆரம்பித்ததாய் ஞாபகம். பின் தீண்டப்படாத தீக்குச்சிகளாய் என் இதயப்பெட்டிக்குள் சில காலங்கள் முடங்கிப்போய்விட்ட என் எழுத்துகள் மீண்டும் உயிர்த்தெழுந்தது கல்லூரிப்படிப்பின் போது, ஏதோ பொழுது போக்காய் ஆரம்பித்தது இந்த வலைப்பூ இன்று என் அதிக நேர பொழுதுகளையும் ஆட்கொண்டுவிடுகிறது. மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது என்று சொல்வதைப்போல் மாறிக்கொண்டே இருக்கும் மனித வாழ்வின் தருங்கள் எனக்கும் பல சமயம் ஒத்து வருவதில்லை தொடர்ந்து இடுகைகள் இடுவதற்கு. முடிந்த வரை வாரம் ஒரு பதிவேனும் போட வேண்டும் என்று முடிவு எடுக்கப்போய் இன்று மாதம் ஒரு பதிவாகி நிற்கிறது. இப்படி மாற்றம் தருகிறது இந்த காலம் எண்ணத்திற்கும் நிகழ்வுகளுக்கும். 

மனித வாழ்வின் வெவ்வேறு வாழ்க்கை தருங்கள் குழந்தையாய் சில காலம், பள்ளிப்பருவம், கல்லூரிப்பருவம், பின் வேலை, பணம், திருமணம், குழந்தைகள் என்று வாழ்வோடு ஒன்றிப்போன பல விஷயங்கள் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் புதிதாய் தான் தெரிகிறது. எனினும் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் அவரவர் சூழலுக்கு ஏற்ற சில பிரச்சனைகள் இருக்கத்தான் செய்கிறது. இது தான் என் எல்லை போல என்று துவண்டு வாழ்வின் நுனியில் தவிக்கையில் நெஞ்சோரம் துளிர்க்கும் ஒற்றை துளி நம்பிக்கையை கண்டு பிரமித்து நிற்கிறேன் பல சமயம். 


கணினித்துறையே வேண்டாம் என்று அடம்பிடித்து பதினொன்றாவதில் வணிகக்கணிதம் எடுத்துப் படித்தேன். அதே பிடிவாதத்தோடு என் விருப்பப்படி B.Com முடித்து CA முடிக்க எண்ணியது மாறி கல்லூரியில் கணிப்பொறியியல் துறை தேர்ந்தெடுக்க நேரிட்டது.நான் விரும்பாத Computer,mouse,Kayboard,CD,Drive எல்லாம் வித்தியாசமாக! மொழி என்றால் அது தமிழ், ஆங்கிலம், ஹிந்தி, போன்றவை என்று தான் கல்லூரியில் கால் எடுத்து வைக்கும் வரை அறிந்திருந்தேன். மொழிக்கும் வேறொறு அர்த்தமா என்றிருந்தது முதலில். நான் பேசும் மொழியையே தவறுகள் இன்றி பேசவும் எழுதவும் முடிவதில்லையே கணினியை இயக்கும் மொழிகளை கற்கவேண்டுமே என்று வெறுப்பாக இருந்தது பழகப்பழக பிடித்துப்போனது ஆச்சர்யமாகத்தான் இருந்தது! பின் அதே துறையில் முதுகலை படிப்பு "எனக்குப் பிடிக்காது எனக்கு வராது" என்று நான் பயந்த கணினிப்படிப்பு இன்று என் வாழ்க்கையாய் போக சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப மாறிப்போன மணதைக்கண்டால் விசித்திரமாக இருக்கிறது. அதே துறையில் வளாகத் தேர்வு மூலம் வேலையும் வாங்கியாயிற்று. வேறென்ன அடுத்த கட்டளையும் வந்தாகிவிட்டது. ஒரு வருடம் கழித்து சேரப்போகும் வேலையை தக்க வைத்துக்கொள்ள தயாராகிகொள் என்கிறது இன்றைய தகவல் தொழில் நுட்பத்துறை.